De Boeddha

De historische Boeddha leefde zo'n 2500 jaar geleden. Hij werd volgens de overlevering geboren als prins van het volk van de Sakya's, die leefden daar waar nu de grens tussen India en Nepal is. De naam die hij bij zijn geboorte kreeg was Siddhartha Gautama. Hij trouwde op jonge leeftijd met een prinses van een naburig volk. Toen hij 29 jaar was, werd uit het huwelijk een zoon geboren. Daarmee had hij zijn Brahmaanse plicht vervuld om voor een opvolger te zorgen. Hij begon toen zijn zoektocht om het antwoord te vinden op de vraag die zijn leven was gaan beheersen: 'Waarom heeft het leven altijd een kwaliteit van lijden (dukkha)?´

Hij trok het woud in, schoor zijn hoofdhaar af, kleedde zich in lompen, begon eerst met meditatie en na enige tijd met strenge ascese. Hij kwam echter tot de conclusie dat beide methoden geen antwoord op zijn vraag gaven. Daarom besloot hij weer voedsel aan te nemen en maakte hij zich een zitplaats onder een boom aan de oever van een riviertje. Hij besloot daar net zolang te blijven zitten tot zijn vraag beantwoord was.

Precies op de dag van zijn 35ste verjaardag kwam Siddhartha Gautama tot het inzicht dat zijn vraag beantwoordde. Daarmee loste alle duisternis op en bereikte hij de staat van verlichting. Sindsdien wordt hij de Boeddha genoemd, ook wel Boeddha Sakyamuni. Sakyamuni betekent de wijze van het volk van de Sakya's.

De Boeddha overleed ten slotte op zijn 80ste verjaardag, na gedurende 45 jaar onderrichtend door Noord India te zijn getrokken.
Wat de Boeddha leerde

Wat de Boeddha leerde wordt de dharma genoemd. De strekking van de dharma is niet om een geheel van leerstellingen bij te brengen, maar om via studie en beoefening tot zelfinzicht en waarheid te komen. In Tibet wordt iemand die de dharma beoefent een nangpa genoemd, iemand die de waarheid in zichzelf zoekt. Dat is waar het om gaat.

De kern van de dharma wordt gevormd door de 'Vier Edele Waarheden' en de nauw daarmee samenhangende 'keten van ontstaan'.